Tasten in het Duister

Had niet durven dromen Dat de liefde weer zou stromen Jij verscheen veel te vroeg Maar je geeft precies genoeg Vast in mijn gedachten Gespannen blijf ik wachten Want ik weet gewoon niet hoe En of ik hier goed aan doe Toch laat ik jou toe Maar wat zijn wij van elkaar? Ik weet jij bent mij heel waard Kostbaar maar nog niet klaar Waar dit ook heen gaat Liefde aan een zijden draad De afstand wordt steeds kleiner Het samenzijn nog fijner Maar ook een angst in mij die groeit Als onze liefde bloeit Hoe moeten wij nu verder Ben helemaal geen denker Ik geef gehoor aan mijn gevoel Het zegt wat ik moet doen Dus laat ik jou toe Maar wat zijn wij van elkaar? Ik weet jij bent mij heel waard Kostbaar maar nog niet klaar Waar dit ook heen gaat Liefde aan een zijden draad

Ze noemden mij altijd zacht Van binnen schuilt een grote kracht Zoveel liefde om te delen Oneindig veel zielen om te helen Nooit te oud om te spelen Ze noemden mij altijd klein Mijn hart zo vol ondanks de pijn Of juist gekleurd door het leven Elke dag is echt een zegen Niet voor iedereen vanzelfsprekend Ze noemden mij altijd lief Mijn glimlach verbloemde soms verdriet Leren troosten maar ook vergeven Als je op jezelf bent aangewezen Ik heb het al vaker bewezen Ze noemden mij het wonderkind De jongste uit een getekend gezin Dat is veel om naar te leven En onmogelijk eigenlijk om naar te streven Maar ik kan het ze niet kwalijk nemen Ze noemen mij nog steeds zacht Van binnen schuilt toch echt een grote kracht

Bang voor de schuld En dat ‘ie nooit meer weggaat Ik loop steeds harder voor jou Kijk achterom, waar ik mezelf achterlaat Des te harder ik ervoor werk Des te moeilijker alles wordt Ik geef je al mijn liefde Maar mijn eigen pad wordt verstoord Het wordt tijd om los te laten En beter te leren voelen Wat van jou en wat van mij is Is dat nou wat ze bedoelen Als je niet meer weet Waar de een begint en de ander eindigt Tasten in het duister, doe je met de ogen dicht Tasten in het duister, ja dat doe je met de ogen dicht Van binnen zit het antwoord Op onmogelijke vragen Over het leven en de dood Hoe overleef ik deze dagen Maar wie het niet probeert Kan lang blijven zoeken Ik kan het aan, ik doe het al Is dat nou wat ze bedoelen Als je niet meer weet Waar de een begint en de ander eindigt Tasten in het duister, doe je met de ogen dicht Tasten in het duister, ja dat doe je met de ogen dicht

In mijn hoofd stel ik duizend vragen Of hij bijvoorbeeld wel op komt dagen Of ga ik te snel, wil ik te veel Wil ik te veel van hem, te veel van hem Soms weet ik niet hoe ik mij moet gedragen Houden van en dan weer plagen Ben ik te fel, ga ik te hard Wil ik te veel van mij, te veel van mij En als hij dan toch op komt dagen Dan heb ik nog steeds heel vragen Ben ik wel leuk, vindt hij me lief Wil ik te veel van hem of te veel van mij Wanneer is er rust in mijn hoofd Geen idee, ik ben een beetje verdoofd En slapen helpt me niet Te veel van mij, straks krijg ik spijt Jazeker, te veel van hem maar ook van mij Voel de druk op onze schouders, het doet pijn Laat het los want het houdt me tegen Om dit mooie leven te leven Te veel van hem en te veel van mij Al die kwijt Straks krijg ik spijt Van hem en mij Maar hij maakt me blij Het vraagt veel van mij Om hier te zijn Het vraagt veel van mij Om hier te zijn Het vraagt veel van mij Om echt hier te zijn Het vraagt veel van mij Om echt hier bij jou te zijn Bij jou te zijn Maar dat is toch fijn Om bij jou te zijn

Ik doe maar alsof ik het aankan Misschien dat het dan ook beter gaat Het is heel hard nodig Om de pijn te voelen als ik jou loslaat Want het zegt welke plek je hebt gevuld Die was van jou maar nu heb ik hem terug Laat die zon maar komen na de regen De storm heeft jouw sporen allang meegenomen En wanneer ik niet weet hoe Zal er iemand zijn Die precies weet hoe die van mij houden moet Je gaf me jouw tijd En jij was mijn liefde meer dan waard Maar je voerde een tweestrijd Er was geen ontkomen meer aan Wat je kiest, het geeft niets, het is al goed Dankzij jou staat mijn hart weer in bloei Laat die zon maar komen na de regen De storm heeft jouw sporen allang meegenomen En wanneer ik niet weet hoe Zal er iemand zijn Die precies weet hoe die van mij houden moet Laat die zon maar komen na de regen De storm heeft jouw sporen allang meegenomen En wanneer ik niet weet hoe Zal er iemand zijn Die precies weet hoe die van mij houden moet En omdat jij niet weet hoe Is er een ander Die precies weet hoe die van mij houden moet