Andvana

Andaðar mæður arka að hrynjandi hofum. Hvers vegna liggja lömbin þeirra köld í yfirfullum skurðum? Hvaða sadísku geldingar munu svara fyrir afmynduðu sakleysingjanna, svefnlausu næturnar og afskræmdu sálirnar? Vitfirrtu mannleysur reynið að réttlæta rotnandi englana, blóðugu rústirnar og skraufþurru lindirnar. Traðkandi á hjörtum bugaðra vesælinga í fílabeinsturnum reistum á grafreitum kúgaðra. Hversu margar fjöldagrafir þarf að fylla til að þið sjáið loksins hræsnina í hatrinu? Hversu oft þarf sagan að endurtaka sig áður en þið sjáið heimskuna í harkinu? Flaggið hvítu og sameinist á Golgata. Vefjið reipunum fast um hálsa hvers annars, stökkvið af klettunum og endið átökin. Í örvæntingu er auðvelt að fjötra váboðann, kæfa aumingjann og farga ógninni. En þrátt fyrir að óttinn hafi leitt okkur frá óvissunni að örygginu, ruddu vanrækslan og valdafíknin veginn að endalokum alls sem okkur snerti.